Russia

Alexander Dugin — 60

Sevgili Alexander Gelevich! Sizin Altmışınız  İncil'deki altı yüzdür. Bu altmış yıl boyunca sıradan bir insanın gücünün ötesinde bir şey başardınız.  Bir insanın eşiği geçtikten sonra dönüştüğü dünyanın yaratıcısısınız. Görünmeyeni görmeye, tarihin tektonik vızıltılarını duymaya, kıtaların sınırlarının ve konturlarının çizimlerinin nasıl değiştiğini hissetmeye başladınız. Rab size fenomenlerin derin özünü görme armağanını verdi. Görünüşe göre dünyevi olandan uzaklaşarak, dünyevi malzemenin ideale dönüştüğü, gerçek biçimini ve anlamını aldığı yüksekliğe çıkıyorsunuz. Ve bu biçimleri ve anlamları kavradıktan sonra, fenomeni dönüştürülmüş, ruhsallaştırılmış biçimiyle cennetten dünyaya geri getiriyorsunuz.

RUSYA, DEMOKRATİK IMPARATORLUK

Tarih zaman zaman apaçık gözüken yolundan 180 derece ile dönebilir. Dün hemen hemen her şey bes belli idi, yarın da bu şeylerin çoğuna çok farklı bakmak zorundasın. Dolayısıyla şu suali sormak münasiptir: yeni yüzyılda Rusya ne olacaktır? Veya: bu ülke gerçekten lazım mı, lazım ise, kime lazımdır ve ne olarak lazımdır?

Rusya en başlangıçta imparatorluğa benziyordu. Çeşitli kabile ve halkları birleştiriyordu. Fakat bu halklar tek biçimli nüfusa dönmedi. İlk Rusya prensi Rürik zamanından şu ana kadar Rus’ - Rusya - SSCB – Rusya Federasyonu çok milletli bir devlettir. Tek bir millet, yani homojen kültür, politik, dil, sosyal birlik meydana çıkamadı. Bu, bütün imparatorlukların prensibidir – tek stratejik alan, üst seviyede entegrasyon, alt seviyede ise etnik ve kültürel çeşitlilik.

Modern asrın mantığıyla bu özelliği şöyle anlamak zorundaydık: imparatorluklar geleneksel toplulukların en eski formlarıdır. İmparatorluklar dağılınca yerlerinde milli devletler çıkıyor. Milli devlet değirmenlerinde milletler toza dönerek meydana tek biçimde vatandaşlar çıkıyor. Daha sonra bu milli devletler sosyal sınıf ve dinsel kurumlardan vazgeçip – bir anda veya aşama aşama olarak – burjuvazi devletleri oluyorlar. Zaman geçerken burjuvazi devletleri, devlet prensibinden toplum prensiplerine geçiyor. Sonuçta devlet tam olarak sosyal toplumu içinde eritiliyor – açık topluluk şartlarında.