The Fourth Political Theory

beyond left and right but against the center

18 października w siedzibie prezydenta Białorusi Aleksandra Łukaszenki w Mińsku odbyło się ponad dwugodzinne spotkanie białoruskiego przywódcy z filozofem, ideologiem eurazjatyzmu, prof. Aleksandrem Duginem. Poniżej fragment rozmowy.

Wciągu ostatnich kilku dni na Ukrainie doszło do znaczących zmian układu sił. Trzeba się nad tym całościowo pochylić. Kontrofensywa Kijowa zakończyła się porażką w regionie chersońskim, lecz sukcesem w obwodzie charkowskim. Właśnie sytuacja na Charkowszczyźnie i wymuszone wycofanie się sił sojuszniczych stanowi przełomowy moment. Jeśli odłożymy na bok efekty psychologiczne i całkowicie uzasadnione zmartwienia patriotów, warto i tak stwierdzić, że w całej historii Specjalnej Operacji Wojskowej (SOW) doszliśmy do punktu bez odwrotu.

Od czasu do czasu trzeba nazwać rzeczy po imieniu. Niedopowiedzenia i półprawdy stwarzają labirynty dwuznaczności, które z kolei tworzą wichry i rwące potoki, gdzie prawda wietrzeje i się rozpuszcza. Idąc szlakiem koniunktury, słowa i wypowiedzi się zniekształcają. W końcu nikt nikomu nie wierzy i wszystko kończy się klęską. 

Specjalna Operacja Wojskowa (SOW), poza wszystkim innym, oznacza bezpośrednie starcie Rosji z Zachodem, jako dwóch cywilizacji.

To, przed czym staje dziś Rosja, państwo, naród i społeczeństwo, jest wynikiem przestępczej działalności elit rządzących lat 80-tych i 90-tych XX wieku.

Świat wielobiegunowy to przede wszystkim filozofia. Opiera się na krytyce zachodniego uniwersalizmu.

Od czasu do czasu trzeba nazwać rzeczy po imieniu. Niedopowiedzenia i półprawdy stwarzają labirynty dwuznaczności, które z kolei tworzą wiry i rwące potoki, gdzie prawda wietrzeje i się rozpuszcza. Idąc szlakiem koniunktury, słowa i wypowiedzi się zniekształcają. W końcu nikt nikomu nie wierzy i wszystko kończy się klęską.

Rosja znajduje się dziś w bardzo szczególnym stanie. Przypomina on rozkrok pomiędzy zamkniętą już przeszłością a jeszcze nie rozpoczętą, choć właściwie rozpoczętą, lecz wciąż nieuświadomioną i niezaakceptowaną przyszłością.
Rzecz dotyczy najbardziej fundamentalnych spraw: stosunku Rosji do procesów globalnych i, przede wszystkim, do kolektywnego Zachodu.
Dwa etapy historii postradzieckiej
Po rozpadzie Związku Radzieckiego przechodziliśmy przez dwa etapy:

Minęły już trzy miesiące od rozpoczęcia Specjalnej Operacji Wojskowej (SOW) na Ukrainie.
Pytania podstawowe
Można już sformułować pewne wnioski. Nie chcę rozpatrywać tu aspektów militarnych, które powinni oceniać specjaliści zajmujący się strategiami wojskowymi; zresztą nie o wszystkim można mówić, dopóki trwa walka.
Chciałbym za to zwrócić uwagę na inne elementy, związane wyłącznie z polityką:
– czy Rosja była przygotowana na SOW?;
– co dziś trzeba zrobić dla zwycięstwa?
Generalnie Rosja była na SOW przygotowana.

Bezprecedensowe niebezpieczeństwo unifikacji, które zagraża światu, prowadzi z kolei do konwulsji tożsamościowych: krwawych irredentyzmów, konwulsyjnie drgających nacjonalizmów, dzikich trybalizmów itp. Odpowiedzialna za te naganne postawy jest przede wszystkim globalizacja (polityczna, gospodarcza, technologiczna, finansowa), która je wytworzyła. Odmawiając ludziom prawa do dopasowania się do historycznie odziedziczonych zbiorowych tożsamości poprzez narzucenie monotonnego trybu reprezentacji, zachodni system paradoksalnie wywołał szalone, patologiczne formy samooceny. Strach przed tym samym zastąpił strach przed innym. We Francji sytuację tę pogarsza kryzys państwa, które przez dwieście lat postrzegało siebie jako głównego producenta symboli społecznych i którego osłabienie tworzy większą pustkę niż w większości innych zachodnich narodów.

Trzy konkurencyjne wobec siebie modele rywalizują obecnie o to kto będzie kształtował Nomos Ziemi: liberalny internacjonalizm, świat państw narodowych stworzony przez porządek westfalski oraz państwa-cywilizacje.

Rosja oczekuje na niezbędne reformy wewnętrzne.

Otwarcie Igrzysk Olimpijskich 2024 w Paryżu jest ostatecznym werdyktem współczesnej cywilizacji zachodniej. Zachód jest przeklęty i to jest aksjomat. Każdy, kto od razu nie chwyci za broń, aby zniszczyć tę szatańską cywilizację, która nigdy nie była sobie równa w szczerości, jest jej wspólnikiem.

 W latach dziewięćdziesiątych serial animowany „Beavis i Butt-head” w reżyserii Mike’a Judge’a był popularny w USA i Rosji. Jego bohaterami była dwójka amerykańskich, upośledzonych umysłowo nastolatków, sprzeczających się niecenzuralnie między nimi, wyrażających jedną absurdalną myśl za drugą, nie potrafiących rozwiązać ani jednej codziennej sytuacji, ale... mimo swojej pełnej nieprzydatności i bezsensowności, jakoś radzą sobie z życiem.

Korea Północna jest cudowna. Co ciekawe, koreańskie słowo Dżuche (주체) jest terminem głęboko filozoficznym i oznacza „podmiot” lub wręcz Heideggerowskie Dasein. Wszystko inne jest tu zawarte – niepodległość, wolność, suwerenność cywilizacyjna.

Jesteśmy krajem chrześcijańskim, jesteśmy narodem prawosławnym. Jest to również podstawa naszego kodu kulturowego. Ateiści są jedynie marginalną sektą, podobnie jak miłośnicy „boga kuzi”.

Projekt kulturalny BRICS powinien opierać się na umiejętności zachowania różnorodności krajów-uczestników, nie można zniszczyć tożsamości cywilizacji, powiedział na Międzynarodowym Forum Ekonomicznym w Sankt Petersburgu rosyjski filozof, politolog i socjolog Aleksandr Dugin.

Sport ma korzenie przedchrześcijańskie i związany jest z kulturą starożytnej Grecji. Wraz z  teatrem, filozofią i systemami zarządzania polis sport, a zwłaszcza igrzyska olimpijskie, były właśnie jedną z charakterystycznych cech cywilizacji greckiej. W tej cywilizacji sport uzyskał największy rozwój i tę formę, w jakiej jest nam dzisiaj znany.

Dlaczego Czwarta Teoria Polityczna (4PT) jest niezwykle ważna i nieunikniona dla Rosji i w ogóle?

Pojęcie „totalnego robotnika”, jako figury źródłowej w historii ekonomii, można uzupełnić formułą „osobowość ekonomiczna”. Osobowość ekonomiczna jest robotnikiem totalnym (integralnym). W tym przypadku uwaga skupia się na osobowości w jej antropologicznej interpretacji (przede wszystkim we francuskiej szkole Durkheima-Maussa  i zwolennikach F. Boasa w USA).

Iwan Iljin był heglistą, a jego najważniejsze dzieło filozoficzne jest poświęcone Heglowi. Jego odczytanie Hegla jest w pełni zgodne z tradycjami europejskiego prawicowego heglizmu, który radykalnie odrzucił lewicową interpretację tkwiącą w marksizmie. Jednocześnie Iljina charakteryzuje niemal „irański” dualizm, za pomocą którego interpretuje Hegla

A. Dugin - Dzień dobry! W sprawie Prawosławnego Logosu. Prawosławie jest zjawiskiem ogromnym, ma wymiar kulturowy, wymiar historyczny, wymiary: obrzędowy i teologiczny. Prawosławie jest jeszcze szersze, niż Kościół, gdyż określa etykę, moralność i zwyczaje ludowe – to cała cywilizacja. 

Objęcie urzędu prezydenta Rosji przez W. Putina wyznacza nowy etap w historii Rosji. Jakieś linie z poprzednich okresów z pewnością będą kontynuowane. Jakieś osiągną próg krytyczny. Coś zostanie zmienione. Musi jednak nadejść coś nowego.

Ten okres kadencji prezydenckiej Putina jest kluczowy. To nie są zwykłe wybory, ale decydujący moment współczesnej historii Rosji. Putin osiągnął szczyt swojej historycznej kariery na czele Rosji.